eindelijk op naar stetler

na twee weken wachten, want zo was de afspraak, Dennis mocht niet eerder naar de boerderij als dat Tamara en Patrick tjuis waren.
zo'n 60 minuten rijden van Red Deer ligt een gehuchtje genaamd Stetler. Als je er niets te zoeken hebt ga je er niet snel naar toe. Je rijd er dan snel voorbij.
Eerst een stuk High way dan door het dorpje en via een greffelroad naar het huis van de familie Rairdon. Tijdens de rit ernaarotoe hebben we de auto aan de kant gezet en de deuren open gedaan. De motor uit! En je hoort.... helemaal niets! Alleen de krekels, verder echt helemaal niets!  Een lange oprijlaan naar een soort villa, met een boeren bedrijf erachter. En wat voor... man ohh man.
We worden ontvangen in huis, waar Sandy, de moeder van voor de hele pruttel staat te koken, zo'n 14 man schuift later aan! Lunch... bij ons een boterham met een beker melk, kofie oid.. Daar en dat is met hun werk goed te begrijpen, een grote schaal lasagne, sla, brood en grote kannen met goed gekoelde limonade.
Goed op voor de tour rond het bedrijf!
Eerst zijn we rond het huis gaan bekijken wat er zoal allemaal is en staat, de nodige tracktoren en aanhangers, auto's sproeiinstalatie, de bulls (stieren) stonden bij huis, inmense beesten..
Net zoals de oude pigbarn, de schuur waar het zo'n beetje allemaal mee is begonnen. Mooi om te horen hoe twee/ drie generaties bezig zijn om hun hoofd bovenwater te houden en met al hun passie en energie bezig te zijn dag in dag uit met hun werk, want dat is het nog steeds.
Uit de verhalen en wat we hebben gezien kunnen we zeker opmaken dat deze mensen bijzonder trots zijn en dat ze hun uiterste best doen om hun passie te laten bestaan, een goede planning is erg belangrijk.
We mochten mee op de maaier Colin en Dennis vonden dit super en genoten van ierdere minuut. Ik ben ook mee geweest!
En wat we zagen was toch de traditionele verdeling van man op het land en vrouw thuis voor de balans...
s avonds mochten we aanschuiven voor supper..

weer met een man of 14, lekkere maiskolven, heerlijke steak, van eigen koeien, aardappelsalade en warme appeltaart met ijs en slagroom.
Als je elke dag met het eten zo'n prestatie leverd dan is dat voor mij ook een vorm van topsport.
Maar zoals het gezegde is, de liefde voor de vrouw gaat door de maag van de man.
als het eten goed is zal het werk minder een probleem zijn...
Zoals ik al zei, deze mensen vinden hu dagelijkse taak niet leuk! ze houden ervan.... Zonder deze passie is het ook bijna niet volte houden, van het kalveren van 500 koeien in de periode van febr-mei en het oogst seizoen die daarop volgt, hebben ze een zeer koude winters en moeten ze dan de hekken en koeien controleren ook al is het nog zo koud, dit doen ze op quats en gaters en met 4x4 trucks...

voor de volgende dag kunnen we misschien gebeld worden voor het combinen... hope so