eindelijk op naar stetler

na twee weken wachten, want zo was de afspraak, Dennis mocht niet eerder naar de boerderij als dat Tamara en Patrick tjuis waren.
zo'n 60 minuten rijden van Red Deer ligt een gehuchtje genaamd Stetler. Als je er niets te zoeken hebt ga je er niet snel naar toe. Je rijd er dan snel voorbij.
Eerst een stuk High way dan door het dorpje en via een greffelroad naar het huis van de familie Rairdon. Tijdens de rit ernaarotoe hebben we de auto aan de kant gezet en de deuren open gedaan. De motor uit! En je hoort.... helemaal niets! Alleen de krekels, verder echt helemaal niets!  Een lange oprijlaan naar een soort villa, met een boeren bedrijf erachter. En wat voor... man ohh man.
We worden ontvangen in huis, waar Sandy, de moeder van voor de hele pruttel staat te koken, zo'n 14 man schuift later aan! Lunch... bij ons een boterham met een beker melk, kofie oid.. Daar en dat is met hun werk goed te begrijpen, een grote schaal lasagne, sla, brood en grote kannen met goed gekoelde limonade.
Goed op voor de tour rond het bedrijf!
Eerst zijn we rond het huis gaan bekijken wat er zoal allemaal is en staat, de nodige tracktoren en aanhangers, auto's sproeiinstalatie, de bulls (stieren) stonden bij huis, inmense beesten..
Net zoals de oude pigbarn, de schuur waar het zo'n beetje allemaal mee is begonnen. Mooi om te horen hoe twee/ drie generaties bezig zijn om hun hoofd bovenwater te houden en met al hun passie en energie bezig te zijn dag in dag uit met hun werk, want dat is het nog steeds.
Uit de verhalen en wat we hebben gezien kunnen we zeker opmaken dat deze mensen bijzonder trots zijn en dat ze hun uiterste best doen om hun passie te laten bestaan, een goede planning is erg belangrijk.
We mochten mee op de maaier Colin en Dennis vonden dit super en genoten van ierdere minuut. Ik ben ook mee geweest!
En wat we zagen was toch de traditionele verdeling van man op het land en vrouw thuis voor de balans...
s avonds mochten we aanschuiven voor supper..

weer met een man of 14, lekkere maiskolven, heerlijke steak, van eigen koeien, aardappelsalade en warme appeltaart met ijs en slagroom.
Als je elke dag met het eten zo'n prestatie leverd dan is dat voor mij ook een vorm van topsport.
Maar zoals het gezegde is, de liefde voor de vrouw gaat door de maag van de man.
als het eten goed is zal het werk minder een probleem zijn...
Zoals ik al zei, deze mensen vinden hu dagelijkse taak niet leuk! ze houden ervan.... Zonder deze passie is het ook bijna niet volte houden, van het kalveren van 500 koeien in de periode van febr-mei en het oogst seizoen die daarop volgt, hebben ze een zeer koude winters en moeten ze dan de hekken en koeien controleren ook al is het nog zo koud, dit doen ze op quats en gaters en met 4x4 trucks...

voor de volgende dag kunnen we misschien gebeld worden voor het combinen... hope so

thuis in Red Deer

vrijdag

Nadat we heerlijk hebben uitgeslapen moeten we nu echt boodschappen doen voor het feestje voor Patrick en Tamara. Een potluck (amerikaans feestje) Frank en Yvon zorgen voor de drankjes..
Wij besluiten om een taart te maken voor de terugkomers. Altijd al s willen doen... model...Euromast!
als we nou s...
ja, een toren van speculaasjes, met daarop, een taart van cake beslag, gedecoreerd met gekleurde suiker... en als toren twee aan elkaar gemaakte kaneelstokken.

zaterdag
de dag van het welkom home feestje van tamara en patrick. De taart hebben we afgewerkt tot een heus bouw werk net als, big boss cake of zoiets.
Het nam wat voeten in aarde, maar dan heb je ook wat! hihihi
De twee europa reizigers vonden het ook mooi en hebben er heerlijk van gegeten, althans, de taart was op! aan het einde van de middag.
Leuk om te zien wie de mensen nu zijn in het leven van de bauers in canada.
Ook super, dat Colin zo snel aansluiting kon vinden met de kinderen daar, zwart wit maakt niet uit. En hoe snel hij Engels spreekt... echt!! Hij had er op het laast echt geen moeite meer mee, als hij het ff niet meer wist, verbassterde hij gewoon het nederlands. Zie zo.. dat kan dus ook! en dan zie je pas wat lichaamstaal doet!
Na de nodige partijtjes snooker, frisbieen en voetbal, was het snel laat en hebben we nog even met een paar nagebabbeld en was het weer bedtijd.
weer een dag voorbij..

terug vanuit de rockies

Vanuit de drie dagen rockies, verlaten we het bergzame gebied weer richting Calgary.
Deze trip duurde niet zolang als op de heenreis dit omdat we via Banff al op ons retour waren. In Clagary hebben we de europa reizigers opgehaald. Die zijn 5,5 mnden door Europa wezen reizen. Nadat we hun hebben geknuffeld en gesproken gaat Patrick met Tamara naar Stetler, zo'n 45 minuten van Red Deer af.

De volgende dag was het weer zo'n mooie dag, Frank en Colin moesten een Canadese hairdo  en  we besluiten nog weer s naar sylvan lake te gaan om te zwemmen, dit keer gaat papa ook mee en kopen we een frisbee, die het echt geweldig doet mee.
Daarna halen we een ijsje bij de dairy queen en gaat we weer naar huis.
Diezelfde dag stoot Colin bij het rapen van de appels onder de boom ook nog gigantisch zijn bolletje en is het toch jammer dat hij is geknipt, z'n haar is te dun!