na Golden

...
Na Golden gingen we niet alleen naar Boo maar ook naar de takkakaw waterval... De hoogte is niet mijn sterkste punt, net als bij hoogtevrees wordt ik er af en toe duizelig van zo hoog is alles en soms zo diep!
Maar goed dat Dennis de fotograaf is! Ik kan soms zo shaken dat de foto bibbert van de kou. hihi
Het picknicken aan het water en bij de waterval de volgende dag waren ook een beleving op zich.
Alleen het geluid van de natuur, het kletterende water en de stilte...

Ohh ook nog een beleving is de toiletstops onderweg, alsof je op een afvalcontainer gaat zitten zonder bodem.... ieiei niet omkijken, gewoon doen wat je moet doen en gaan!! het ziet er allemaal wel erg netjes uit!
Op weg naar banff dus... Zo stil als het onderweg was zo druk is het in Banff, super toeristisch een beetje oosterijks doet het aan.
Dennis maak nog ff een foto van die bult, ja ook die bergen beginnen dus te wennen, tot je de volgende dag nadat je diagonaal in bed hebt geslapen weer wakker wordt en buiten staat en die enorme bergen ziet! wauw!!

Leuk om de familie Scheuneman te treffen. Eerst ff bijgepraat op de stoep, toen naar een dichtbijzijnd park, met life muziek, met de kids een potje gevoetbald... gewoon zoals thuis! maar dan op ongeveer 1500 mtr hoogte. haha
Het was erg warm, maar gezellig. Onder genot van een kop koffie een ijsje of water. Zijn we zo een paar uur verder.
Na een goed afscheid en de afspraak bij elkaar de foto's te bekijken gaan we op weg naar de rivier en een watervalletje die ook de moeite waard was. De afkoeling was groot, zo koud dat water. ijskoud??
Trap lopen is ook een uitaging, man er kwam geen einde aan. We hebben de tredes niet geteld.... pffft

Toen in de auto op weg dus naar Calgary, met een stop bij A&W. nee, niet mac Donalds... Deze vult beter en... is veeeel lekkerder. met uienringen ipv patat!
Trouwens de ice cap van Tim Hortens is ook voor herhaling vatbaar...
Tot de volgende ronde..
gr DAC

hoe bestaat het...

Het is nu alweer donderdag, gisteren hebben we Patrick en Tamara opgehaald van Clagary airport.
Hier hebben we gezien hoe het vliegtuig binnen vloog en naar de gate taxiede. Vervolgens een tranen pakkend moment die dennis met het toestel van Yvonne en Frank helemaal heeft vastgelegd.( Zie www.debauersincaanada.blogspot.ca) Zij hebben ook veel te vertellen over de afgelopen anderhalve week!

Afgelopen maandag ochtend zijn we rond de klok van 8 uur vertrokken naar de Rockies... Dit wilden we zo graag zien. Eigenlijk hadden we het idee dat de bauers in een veel bergachtiger gebied woonden maar niets is minder waar.  (eigenlijk is het boerenland, veel landbouw grond en landerijen en heuvelachtig. Ik kan me niet voorstellen dat ik net als thuis alles op de fiets zou doen, echt... alles ligt hier zo ver uitelkaar dat je gewoon een dag kwijt bent om overal te zijn geweest!)
Maar goed, toen we een glimp van de rockies in het verzier hadden viel onze mond al open van verbazing... Eindeloze wegen en stukken waar je only the lonely over de weg ging.
En dat was maar een stukje. 400 km verder ongeveer kwamen we in golden aan waar we bij de pomerosa inn sliepen, zo'n hotelletje uit de films!
Bij de buren, een typisch restaurant met hoge banken hebben we gegeten. Alleen een voorgerecht want dat volstaat al als een volledige maaltijd! hahah
Toen nog een wandeling door ongerepte grond en woesternij waarna Colin en Frank nog ff een jump in the hottubb hebben gemaakt. Toen onder de lakens om te slapen maar dat ging niet zo...
Volgende ochtend hebben we heerlijk ontbeten in een tentje in Golden, lekkere pancakes en bacon en eggs. Dennis heeft veel kiekjes gemaakt van de wanden... man wat was er veel tezien.

In een opvang in de bergen van Golden woont Boo the bear, een wees grizzly die daar onderdak krijgt. Hij leeft daar echt onder goede omstandigheden zoals in het wild. We hebben zulke mooie foto's... hier zie je Boo in de pont, in de weer met een hertenhuid, die daar twee  maanden in de pont heeft gelegen voor hij het vond. alle voedsel die hij krijgt wordt hem gegeven vanuit de gondel. Dit omdat hij eerst niet kon wennen aan het geluid van de gondel en door deze manier is hij er aan gewend geraakt.


Op deze foto zie je een chipmunk die bij Boo in het verblijf leeft.

vervolg...

Je kan het je misschien niet voorstellen maar ondertussen zijn we hier precies een week alweer...
En we zien en doen zoveel dat we gewoon niet meer weten wat we gedaan hebben. De indrukken zijn groot!
Zelf zijn we met Ryan een paar keer wezen wandelen omdat het huis nog in rust was of omdat we dat gewoon ff lekker vonden. Je loopt dan de straat uit en weet dan gewoon niet meer waar je heen moet! Zelfs na een week lijkt alles op elkaar!
En ff naar het veldje lopen om te voetballen... kan natuurlijk maar is echt wel een eindje lopen. als je er eenmaal bent dan heb je ook een groot veld ter beschikking met tal van mogelijkheden. Daar bedoel ik mee, basketbal velden, voetbalvelden, honkbalveld, rugby, een ftiness outdoor plaats waar je vrij gebruik van kan maken en de nodige klimtoestellen...
Daar omheen staat dan een school en een bso gebouwtje met een kerk.. het blijft overweldigend te zien hoe groots alles is en ruim. Op een gegeven moment had Yvonne verteld dat er hier een ijsbaan zit en daar een dubbele en daar een buiten en binnen. Zwembaden zijn er een stuk of 5... Je kan het je niet zo bedenken of het is er!
Oh ja, bmx velden, radiografische bestuurbare auto banen, skischanzen.... man het is er!
We zijn nu een week verder en elke dag ook al zijn we in de buurt zien we delen van Red Deer die we nog niet hebben gezien!

Ik zal proberen te delen wat we allemaal hebben gedaan de afgelopen dagen...
Woensdag zijn we naar een nederlandse kaasboerderij geweest, boeren die hier een bedrijf hebben vonden de kaas hier niet echt lekker en hebben er ook een kaasmakerij bij gemaakt! Super... en lekker kaas! vergeleken met de kaas van hier zo wie zo! hahah alleen maar cheddar kaas... die is echt niet zo lekker..
Toen door naar Gul lake, Dennis kon daar een hengeltje uitgooien maar dat liep anders, de wind die stond niet gunstig en al nier meer...
Colin is daar zelfs nog in het water geweest met Frank! ieieie koud.
Op de foto kan je zien dat hun haast aan de andere kant van "bussloo" zijn en nog maar tot hun middel in het water staan. ongelooflijk en het is me groot!
Rond de lunch zijn we naar de wooden shoe gegaan en hebben er een broodje kroket gegeten, dat kennen ze verder echt nergens. dan denk je, een bolletje met een of twee kroketten...
nee, twee haast italiaanse bollen met 4 kroketten ieders.. en Colin had liever, kipnuggets en friet, nou, ik kan je zeggen daar kon je ook met drie van eten!
Daarna reden we naar Corn maze... dat is een doolhof in het maisveld, met een kinderboerderij en speeltuin, met luchtkussen.
en wat je ook kon doen... pompoen schieten! op een oude schoolbus die in het motief van een koe was geverfd, werelds....
Ron 18 uur hadden we de uitnodiging van Carl en Donna staan. Wat een heerlijke mensen, en wat lief, zeer zeker ook voor Colin.
Ze hadden heerlijk voor ons gekookt, Rosbief met verse groenten, broddertjes en wortel uien en paprika, vooraf een heerlijke goed gevulde salade met dressing, en als dessert, warme peren meet caramelsaus en ijs... ohh en als aperatiefje de Mc kinsley cocktail... wiskey, met cointreau en grapefruit juice en ijs.

Donderdag
Hadden we een off day gepland. Niet veel dus. Ik heb de was gedaan, die met 56 min klaar was en  kon worden opgehangen
Colin Yvonne en ik hebben ryan uitgebreid uitgelaten.
De mannen zijn  naar Hamid gegaan om te kijken hoe het met hem is na de operatie!
Daarna zijn ze de hele middag gaan vissen.
Super hebben ze het gehad!
wij hebben nog de skype uitgeprobeert op verzoek van de Stoopjes.
Colin wordt overladen met aandacht en probeert natuurlijk veel de grens op te zoeken. maar we zijn trots op hem zoals hij het doet!

Vrijdag zijn we s morgens na een vlug ontbijt naar Edmonton gereden naar de West Edmonton mall...
Nooit zo'n groot winkelcentrum gezien, kan me wel voorstellen dat in de winter dit een prettig toeven is, als er dus veel sneeuw ligt en het erg koud is!
Ongelooflijk, ik denk dat het hele centrum aan winkels van utrecht hier overdekt is samen met de kermis van Deventer, incl achtbanen. Daarbij nog het bowlingcentrum van de worp, de ijsbaan van de Scheg, twee midgetgolfbanen, en ohh ja vergeet ik bijna de walvissen show en alle fonteinen.
De lunch was hier ook leuk! hihih Eten op een foodcort... hahaha een heel plein met tafeltjes en krukjes. Met daar omheen allemaal kiosks, een burger tent een chinees, japans, mexicaans,  grieks, crepes, shoarma..... man en al niet meer, waar je zin in had dat kon je nemen, met als gevolg dat haast iedereen iets anders at!
super...
Nadat Dennis en Colin een burger hebben gehaald konden ze een donatie doen. Deze donatie is speciaal voor ms patienten. Door de donatie mocht je een kaart invullen. Die werd vervolgens op een van de vier grote wanden gehangen als herinnering..
Na het midget golf in het donker, zijn we naar een toko gegaan.... ook niet normaal!
Daar kon je de vis vers uitkiezen, de crabs, kortom..
De eetlust verging je hier... en druk!
Toen ff wat drinken en een snack gekocht en terug naar de auto! Twee uur weer terug en thuis bij het kampvuur een hotdog warm gemaakt met een broodje en de kliekjes van de voorgaande dagen.
heerlijk, en weer was het haast 12 uur!

zaterdag..
Nadat we heerlijk hebben uitgeslapen, zijn we gaan ontbijten bij een familie restaurant. De naam is ff weg maar er is ook zoveel te onthouden dat ik soms dingen vergeet..

Dennis bestelde een coke... zie foto.
De verbazing waren we nabij. Waar zijn de bloemen???
Colin werd zo overdonderd door alles dat hij echt niet meer kon kiezen wat hij hebben wilde...

ok, bestellen....

eggs met bacon, pancakes, toast, bagels, boiled egg, screambelt egg...

Toen thuis, had Yvonne  Amel van care aan de telefoon die haar vroeg of ze aub even wilde komen om te kijken naar de jurk van haar dochter voor een bruiloft. Er was een probleem, of zij misschien kon helpen.
Ik (Angel) ben samen met Yvon naar haar toe gegaan en heb er arabische thee gedronken met noten erin.
Zij dronken niets, ze doen de ramadan....
Ze hebben me een nijab om laten doen, hahah nooit gedacht dat ik dat zou doen! We konden geen foto's van hun maken ivm hun geloof!

zaterdag 11 aug

lieve fans,

Na ruin een half jaar is het dan zover. Wij gaan op reis. Om 8 uur worden we gehaald door Adri en Monique die ons brengen naar schiphol. Als grote verassing stond op schiphol Opa Bruin op ons te wachten bij de vertrekhallen. Super om die ook nog gedag te kunnen zeggen.
Colin blijft goed in de buurt en neemt alles op als een spons. Nadat alle koffers zijn ingenomen en de hengels zijn afgeleverd bij de oversize balie, kunnen we naar de douane. Daar hebben we een vluchtige check en begeven ons vervolgens op niemandsland.
Op naar de liqour store voor een fles rum en campari. Ons vliegtuig staat op E18 dat hadden we snel gezien.
Je hebt dan misschien 3 uur de tijd voor vertrek maar ondertussen is die tijd ook snel voorbij.
Voor we kunnen boarden worden we nog even goed door de mangel gehaald, de tassen op de band, de spullen in de mand en zelf door een poort voor de lichaamscheck.
Op naar het vliegtuig dan maar, blijkt het een nieuwe airbus te zijn. De stewardess vangt Colin meteen op en maakt kennis, dat is kaassie voor de rest van de vlucht. We hebben een plaats vrij achterin, met twee bij het raam het gangpad en dan nog een plaats. buckle up en lift off
Cool zei Colin we gaan..

Na lekker te zijn verwend met drankjes, lekker dingen en al niet meer, hebben we na 8,5 uur zo'n beetje weer vaste grond onder de voeten... nee, landen, das ons ding niet!! maar tis gelukt. Uit het vliegtuig de bocht om en door de glazen wand zien we meteen Frank en Yvonne al!
Nog een keer doane in Canada en op naar de koffers, zijn ze allemaal mee!
Yes alles is er!

En dan door de poort...Voor de knuffel en begroeting... Fijn om er te zijn.
Colin had tijdens ons toiletbezoek, de donder, al een donut te pakken.
Op naar Red Deer, maar niet voor we bij Bass Pro zijn geweest! De onderkaak zal eraf vallen... man wat een walhalla... Dennis ploft op een stoel en bekijkt het zich ff rustig. Een uur in de winkel en we zouden er nog een uur kunnen zijn, Je kunt je voorstellen dat van kiezen niets komt.
Toen eindelijk onderweg naar "huis" Colin viel al in slaap in de auto en wij waren de instorting nabij.  Daar hebben we lekker ge bbqd en Om 20,30 ging het licht uit!